Veel mensen kennen de ziekenzalving nog als "het sacrament der stervenden”.
Vlak voor het overlijden liet men een priester roepen, die in allerijl toesnelde om de stervende de laatste sacramenten toe te dienen zodat die in alle rust kon gaan hemelen. Het gebeurde regelmatig dat de priester te laat kwam en men vreesde dan voor het zielenheil van de overledene.

Gelukkig wordt momenteel het oorspronkelijke, veel bredere, gebruik van dit sacrament ook weer in ere hersteld.

Het sacrament is bedoeld om alle mensen die ziek zijn, steun en kracht te geven om door een moeilijke periode heen te komen. Het sacrament is gebaseerd op een bijbeltekst uit de Jacobusbrief. (Jac.5,13-15)Als een van u het moeilijk heeft, laat hij bidden; is hij vrolijk, laat hij een loflied zingen. Laat iemand die ziek is de oudsten van de gemeente bij zich roepen; laten ze voor hem bidden en hem met olie zalven in de naam van de Heer. Het gelovige gebed zal de zieke redden en de Heer zal hem laten opstaan. Wanneer hij gezondigd heeft, zal het hem vergeven worden.

Wie vrolijk is moet een loflied zingen en voor de zieken moet gebeden worden en zij kunnen gezalfd worden. Nergens staat dus dat men stervende moet zijn!
Dus …iedereen die problemen heeft met zijn gezondheid en wel een beetje steun kan gebruiken nodig ik dan ook graag uit om een viering met ziekenzalving (en een gezellig samenzijn) bij te wonen.